Siz hangisini seçerdiniz? Honda CRF250L vs. 2013 Kawasaki KLX250S vs. 2013 Yamaha WR250R

Siz Hangisini Seçerdiniz? Honda CRF250L vs. 2013 Kawasaki KLX250S vs. 2013 Yamaha WR250R

250 cc dual-sport sınıfının en çok konuşulan üç Japon modeli karşı karşıya:

Honda CRF250L

2013 Kawasaki KLX250S

2013 Yamaha WR250R

Üçü de tek silindirli, sıvı soğutmalı, 6 vitesli ve hem asfalt hem arazi kullanımına uygun motosikletler.

Fakat karakterleri birbirinden oldukça farklı.

Honda CRF250L günlük kullanım, ekonomi ve kolay kontrolü öne çıkarıyor. Kawasaki KLX250S asfalt ile arazi arasında başarılı bir denge kuruyor. Yamaha WR250R ise daha yüksek performansı ve gelişmiş süspansiyonlarıyla arazide öne çıkıyor.

Peki bugün ikinci el bir motosiklet alınacak olsa hangisi daha mantıklı?

Teknik özellikler karşılaştırması

*2013 KLX250S’nin yakıt sistemi pazara göre değişebilir. ABD versiyonunda karbüratör bulunurken bazı Avrupa ve Asya versiyonlarında enjeksiyonlu sistem görülebilir. İkinci el alırken motosikletin tam versiyonu kontrol edilmelidir.

Motor performansı: En güçlüsü Yamaha WR250R

Üç motosiklet de yaklaşık 250 cc hacminde olmasına rağmen aynı performansı sunmuyor.

Yamaha WR250R

Yamaha WR250R, grubun en yüksek performanslı motoruna sahip.

Kısa stroklu motor yapısı, 11,8:1 sıkıştırma oranı, titanyum emme supapları ve gelişmiş yakıt enjeksiyonuyla diğer iki modelden daha yüksek devir çevirebiliyor.

Güç özellikle üst devirlerde belirgin şekilde artıyor. Motor yaklaşık 10.000 devire yaklaştığında CRF250L ve KLX250S’den daha canlı hissettiriyor.

Asfaltta yüksek hızlara çıkarken, dik arazi tırmanışlarında ve gevşek zeminde WR250R’ın güç avantajı hissediliyor.

Ancak performans için motoru devirli kullanmak gerekiyor. Çok düşük devirde CRF250L kadar sakin ve kullanıcı dostu hissettirmeyebilir.

Kawasaki KLX250S

Kawasaki KLX250S, Honda ile Yamaha arasında duruyor.

Alt ve orta devirlerde Honda’dan daha istekli bir karakter sunarken üst devirlerde Yamaha’nın gerisinde kalıyor.

Karbüratörlü versiyonlarda ani gaz açılışlarında kısa süreli bir tereddüt hissedilebilir. Doğru karbüratör ayarı yapıldığında bu sorun azaltılabilir.

Motor sportif kullanıma Honda’dan daha yatkın, Yamaha’dan ise daha sakindir.

Honda CRF250L

Honda CRF250L, performans yarışında son sırada kalsa da en rahat kullanılan motor karakterini sunuyor.

CBR250R motorundan türetilen ünite, CRF250L için daha yumuşak güç üretimi sağlayacak şekilde ayarlandı.

Güç alt devirlerden itibaren düzenli geliyor. Gaz tepkileri ani değil ve motosikleti teknik arazide kontrol etmek kolay.

Yeni başlayanlar, şehir içinde kullananlar ve sakin arazi gezileri yapanlar için bu karakter önemli bir avantaj.

Hızlanma ve son hız

Yol, rüzgâr, sürücü ağırlığı, lastik ve dişli oranları sonucu değiştirse de genel sıralama şöyle:

Yamaha WR250R

Kawasaki KLX250S

Honda CRF250L

Yamaha WR250R uygun şartlarda yaklaşık 135–140 km/s gösterge hızlarını görebilir.

Kawasaki KLX250S yaklaşık 125–135 km/s aralığına ulaşabilir.

Honda CRF250L ise genellikle 120–130 km/s bandında kalır.

Bu motosikletlerin hiçbirinin temel amacı sürekli yüksek hızda otoyol kullanımı değildir. En rahat seyir hızları yaklaşık 90–110 km/s aralığındadır.

Arazi performansı: Yamaha WR250R açık ara önde

Gerçek arazi kullanımı söz konusu olduğunda Yamaha WR250R’ın üstünlüğü ortaya çıkıyor.

WR250R’da yaklaşık 270 mm hareket mesafesine sahip, sıkıştırma ve geri sekme ayarları yapılabilen süspansiyonlar bulunuyor.

Alüminyum şasi daha sağlam ve hassas bir sürüş karakteri sağlıyor. Motosiklet yüksek tempoda tümseklerden, çukurlardan ve taşlı bölümlerden geçerken diğer iki modelden daha kontrollü kalıyor.

Yüksek yerden açıklık ve düşük ağırlık da arazi kabiliyetini destekliyor.

WR250R, üçlü arasında enduro motosikletine en yakın model.

Kawasaki KLX250S arazide ne kadar başarılı?

KLX250S, Yamaha kadar gelişmiş olmasa da Honda’dan daha arazi odaklı bir süspansiyon sistemine sahip.

43 mm ters ön çatalda sıkıştırma ayarı bulunuyor. Arka amortisörde ise ön yük, sıkıştırma ve geri sekme ayarları yapılabiliyor.

Bu ayarlar sürücünün kilosuna, yüke ve zemine göre motosikleti hazırlamayı mümkün kılıyor.

Kawasaki’nin şasisi taşlı yollar, orman parkurları ve orta seviyeli enduro kullanımı için oldukça başarılı.

Çok sert ve hızlı arazi kullanımında Yamaha daha kontrollü kalıyor. Fakat normal kullanıcıların büyük bölümü için KLX250S’nin süspansiyonları yeterli olacaktır.

Honda CRF250L arazide yetersiz mi?

Hayır, fakat sınırları daha erken ortaya çıkıyor.

CRF250L’nin süspansiyonları daha yumuşak ve ayar imkânı daha sınırlı. Ön çatalda harici ayar bulunmazken arka amortisörde temel olarak yay ön yükü ayarlanabiliyor.

Yavaş ve orta tempolu arazide konforlu çalışan süspansiyonlar, hız yükseldiğinde veya motosiklet sert darbeler aldığında dibe vurabilir.

CRF250L:

Toprak yollar

Orman yolları

Yayla rotaları

Hafif çamur

Bozuk köy yolları

Sakin arazi gezileri

için oldukça yeterli.

Ancak zıplama, yüksek hızlı taşlı parkur ve sert enduro kullanımı düşünülüyorsa süspansiyon geliştirmesi gerekebilir.

Asfalt ve şehir kullanımında Honda öne çıkıyor

Honda CRF250L’nin daha düşük selesi, yumuşak motor karakteri ve dengeli gaz tepkileri şehir içinde kullanımını kolaylaştırıyor.

Yakıt enjeksiyonu sayesinde soğuk havalarda marş sorunu daha az yaşanıyor. Trafikte düşük hızda ilerlemek, dönüş yapmak ve dur-kalk kullanmak oldukça rahat.

Honda’nın ağırlığı diğer iki modelden yaklaşık 10 kilogram daha fazla. Fakat ağırlık merkezi dengeli olduğu için hareket halindeyken bu fark tahmin edildiği kadar rahatsız etmiyor.

Asfalt ağırlıklı kullanacak, hafta sonunda da toprak yollara çıkacak bir sürücü için CRF250L üç model arasında en kolay yaşanabilir seçenek.

Uzun boylu sürücülerin tercihi WR250R olabilir

Yamaha WR250R’ın yaklaşık 930 mm’lik sele yüksekliği ciddi bir değer.

Boyu kısa sürücüler dururken yalnızca parmak uçlarını yere değdirebilir. Özellikle eğimli, çamurlu veya taşlı zeminde bu durum güven kaybına yol açabilir.

Buna karşılık uzun boylu sürücüler WR250R’ın geniş sele-ayaklık mesafesini ve ayakta sürüş pozisyonunu daha rahat bulabilir.

KLX250S yaklaşık 889 mm sele yüksekliğiyle ortada yer alıyor.

CRF250L ise yaklaşık 881 mm sele yüksekliği ve süspansiyonun sürücü oturduğunda daha fazla çökmesi sayesinde yere ulaşmayı kolaylaştırıyor.

Fren performansı

Üç modelde de önde ve arkada disk fren bulunuyor.

Yamaha ve Kawasaki’nin ön frenleri ilk dokunuşta daha sert ve doğrudan tepki veriyor. Honda’nın freni ise daha yumuşak ve kademeli çalışıyor.

Honda’nın fren karakteri yeni başlayanlar ve kaygan zemin için daha kolay kontrol edilebilir. Fakat güçlü frenleme için maneti biraz daha fazla sıkmak gerekebilir.

Kawasaki ve Yamaha’nın daha keskin fren tepkileri deneyimli sürücülere daha sportif bir his veriyor.

2013 modellerde ABS yaygın değildir. İkinci el alınırken fren diskleri, kaliperler, hortumlar ve merkezlerin durumu mutlaka kontrol edilmelidir.

Yakıt tüketimi

Üç model de ekonomik sayılır.

Normal kullanımda yaklaşık tüketim değerleri şu aralıklarda olabilir:

Honda genellikle grubun en ekonomik modelidir.

Karbüratörlü KLX250S’nin tüketimi karbüratör ayarına, hava filtresine ve kullanım şartlarına göre daha fazla değişebilir.

Yaklaşık 7,6 litrelik depolar nedeniyle üç modelin de uzun yol menzili sınırlıdır. Arazi gezilerinde yedek yakıt taşımak veya daha büyük depo kullanmak gerekebilir.

Konfor karşılaştırması

Honda CRF250L

Honda, üç model arasında günlük kullanımda en rahat motosiklet.

Motor titreşimi kontrollü, gaz tepkileri yumuşak ve süspansiyonları düşük hızlarda konforlu.

Kawasaki KLX250S

KLX250S’nin sürüş pozisyonu başarılı fakat selesi uzun kullanımda sert gelebilir. Ayakta sürüşte orijinal ayaklıklar bazı kullanıcılar için dar kalabilir.

Yamaha WR250R

WR250R’ın ergonomisi arazi kullanımına uygun. Ancak yüksek sele, dar yapı ve keskin debriyaj kavraması şehir içinde alışma süresi gerektirebilir.

Uzun asfalt yolculuklarında üç modelin de selesi touring motosikletler kadar rahat değildir.

Dayanıklılık ve motor ömrü

Üç motosiklet de doğru bakım yapıldığında uzun ömürlüdür.

Honda CRF250L dayanıklılığı

Honda’nın CBR250R temelli motoru kendisini kanıtlamış, düşük stresli ve sağlam bir ünitedir.

Düzenli yağ değişimi, hava filtresi temizliği ve supap kontrolüyle 100 bin kilometreyi görebilen örnekleri bulunabilir.

Motor yüksek güç üretmek için zorlanmadığı için uzun ömür açısından güçlü bir avantaja sahiptir.

Kawasaki KLX250S dayanıklılığı

KLX250S’nin motoru da sağlamdır. Fakat karbüratörlü modeller uzun süre kullanılmadan bekletildiğinde yakıt sistemi sorunları çıkarabilir.

Karbüratör temizliği, doğru jet ayarı ve soğuk çalıştırma sistemi kontrol edilmelidir.

Motor dayanıklı olsa da arazi kullanımına bağlı olarak salıncak, amortisör bağlantıları ve tekerlek rulmanları yıpranabilir.

Yamaha WR250R dayanıklılığı

WR250R yüksek devirli olmasına rağmen oldukça sağlam bir motor olarak bilinir.

Kaliteli malzemeler, gelişmiş yağlama ve sağlam şasi uzun ömür sağlar. Dünya turu ve uzun arazi gezilerinde yüksek kilometrelere ulaşmış WR250R örnekleri bulunuyor.

Ancak motorun teknolojisi diğer ikisinden daha gelişmiş olduğu için yanlış bakım veya kalitesiz parça kullanımı daha pahalı sonuçlar doğurabilir.

Bakım ve parça maliyeti

Türkiye şartlarında Honda CRF250L, servis ve parça erişimi açısından genellikle en rahat seçenektir.

Honda’nın motoru CBR250R ailesiyle bağlantılı olduğu için bazı mekanik parçaların bulunması daha kolay olabilir.

KLX250S’nin sarf malzemeleri bulunabilir ancak modele özel kaporta, karbüratör ve süspansiyon parçaları araştırma gerektirebilir.

WR250R kaliteli ve dayanıklı olsa da Türkiye’de daha az sayıda bulunur. Orijinal parça ve modele özel aksesuarların maliyeti diğer iki motosikletten yüksek olabilir.

Bu nedenle yalnızca motosikletin satış fiyatına değil, parça bulunabilirliğine de bakılmalıdır.

İkinci el alırken nelere bakılmalı?

Bu motosikletlerin çoğu araziye girdiği için yalnızca motor sesini kontrol etmek yeterli değildir.

Satın almadan önce şu noktalar incelenmeli:

Şasi ve arka alt şasi düzgün mü?

Gidon ve ön tekerlek aynı hizada mı?

Jantlarda eğrilik veya çatlak var mı?

Radyatör ezilmiş ya da kaynak görmüş mü?

Ön amortisör keçeleri yağ kaçırıyor mu?

Arka amortisör bağlantılarında boşluk var mı?

Salıncak rulmanları sağlam mı?

Hava filtresi temiz mi?

Hava filtresi kutusuna toz geçmiş mi?

Motor soğukken kolay çalışıyor mu?

Egzozdan mavi duman çıkıyor mu?

Fan zamanında devreye giriyor mu?

Debriyaj kaçırıyor mu?

Vitesler yük altında boşa çıkıyor mu?

Zincir koruması ve motor altı darbe almış mı?

Kilometreyle elcik, sele ve pedal aşınması uyumlu mu?

Arazide kullanılmış olması tek başına kötü bir şey değildir. Bakımsız ve bilinçsizce kullanılmış olması asıl problemdir.

Hangi model kime uygun?

Honda CRF250L alınır mı?

Şu kullanıcılar için en mantıklı seçenek olabilir:

İlk dual-sport motosikletini alacaklar

Şehir içinde sık kullanacaklar

Asfalt ağırlıklı sürüş yapacaklar

Hafta sonunda hafif araziye girecekler

Daha düşük sele isteyenler

Yakıt ekonomisine önem verenler

Servis ve parça konusunda rahat olmak isteyenler

CRF250L en güçlü veya en hafif model değil. Fakat en kolay yaşanabilir motosiklet.

Kawasaki KLX250S alınır mı?

Şu kullanıcılar için uygun:

Asfalt ve araziyi dengeli kullanacaklar

Ayarlanabilir süspansiyon isteyenler

CRF250L’den daha sportif bir karakter arayanlar

WR250R bütçesine çıkmak istemeyenler

Karbüratör bakımından çekinmeyenler

Orta seviyede arazi yapacaklar

KLX250S, bu karşılaştırmanın en dengeli modeli olabilir.

Yamaha WR250R alınır mı?

Şu kullanıcılar için en iyi seçenek:

Arazi performansını öncelikli görenler

Sert ve hızlı parkurlara girecekler

Uzun boylu sürücüler

Gelişmiş süspansiyon isteyenler

Daha yüksek motor performansı arayanlar

Hafiflik ve yerden açıklığa önem verenler

Parça maliyetini ikinci planda tutanlar

WR250R pahalı olabilir fakat donanım ve arazi performansı açısından bu üçlüde açık biçimde önde.

Kategori kategori kazananlar

Peki biz hangisini seçerdik?

Ağırlıklı olarak şehir içinde kullanacak, hafta sonunda toprak ve orman yollarına çıkacak olsaydık Honda CRF250L’yi seçerdik.

Daha ciddi araziye girecek, motosikletin süspansiyon sınırlarını zorlayacak ve yüksek seleyle sorun yaşamayacak olsaydık tercihimiz Yamaha WR250R olurdu.

Hem asfaltta hem arazide dengeli bir motosiklet isteyip WR250R’a daha fazla para vermek istemeseydik Kawasaki KLX250S güçlü bir alternatif olurdu.

Genel sıralamamız:

Yamaha WR250R – En yüksek performans ve en iyi arazi donanımı

Kawasaki KLX250S – En dengeli asfalt-arazi karakteri

Honda CRF250L – En ekonomik, konforlu ve kullanıcı dostu seçenek

Fakat ikinci el piyasasında motosikletin durumu sıralamadan daha önemlidir.

Temiz, bakımlı ve orijinal bir CRF250L; sert kullanılmış, şasisi işlem görmüş bir WR250R’dan çok daha doğru seçim olabilir.

Bu nedenle son karar model adına göre değil, motosikletin gerçek durumuna göre verilmelidir.

Siz hangisini seçerdiniz: Honda’nın kolay kullanımı mı, Kawasaki’nin dengesi mi, Yamaha’nın arazi performansı mı?